Evenbeeld

Hoe zij daar zaten,
bij de groep, apart,
even het moment verlaten
en volledig in het hart.

Hun tongen spraken dromen
en likten elkaars wonden.
Ze zagen zichzelf gespiegeld
in elkanders ogen.

Ze schenen lichten
op onbeschenen plekken.
Vertelden hun gedichten.
Ontblootten hun nekken.

Er was – iets
dat begon te leven
toen zij daar zaten.
Het klopte.

De Tekening

Ooit tekende ik jou, Mooie armen, mooie benen, mooi gezicht
Je was af, bijna volmaakt en je keek mij aan
Je had mooie, groen bruine ogen, waarin ik bijna verdronk
En je lippen waren sierlijk, en mooi van kleur
Je haar was donkerblond, eigenlijk bruin en het was zo zacht
Elke keer als ik je aankeek leek je echt te bestaan
lk tekende mezelf erbij, ik was ook wel knap

Maar toen ging er iets mis, terwijl ik tekende scheurde het papier
Precies tussen ons in zat nu een scheur, een muur
Ik kon al niet meer zonder je,
Langzaam werdt mijn deel van het papier nat,
Drup drup drup
Totdat ik geen tranen meer overhad
Ik was je kwijt, ik kon je niet meer zien
In gedachten verzonken tekende ik snel verder
Mijn potlood raasde over het papier,
Ik kon niet langer zonder je
Ik tekende een boom, onze boom aan elke kant van de scheur de helft
Ik tekende onze namen in de boom, met een groot hart eromheen
Toen pakte ik de plakband
Ik plakte de twee helften van de verscheurde tekening aan elkaar
De scheur tussen ons was er niet meer
Ik kon je weer in je ogen kijken, die mooie groen bruine ogen
En ik kon het eindelijk zeggen:

‘Ik hou van jou’

a guy with a green hat

my first year of college
I met a guy, a bit eccentric
he was shy, at first
sweet, at last
he made me fall in love
with his poetry and his songs
he is one the most beautiful human beings that I know
caring and supporting
without expecting anything in return
he reminds me a bit of Johnny Depp
he’s in my heart
and I’m keeping him there
that a guy with his green hat
who’s stroking musical strings,
peeling of that orange clementine skin,
neurotic caffeine-drinking Filipin
your friendship gave me peace
in the darkest times
you glued my shattered pieces
that deserves an award
I miss falling asleep next to you during philosophy
you are my brother, despite your blood type
you’re positive, I’m negative
together we rule,
no doubt, affirmative
you feel like family
you are that guy, the guy with a green hat
you are
such a beautiful human being
yet you don’t see
what a great value
you will always be
for me

Twee vriendinnen

Twee vriendinnen

Loyaal groen
Als een nest lig ik in jou
kunst, neen ademloos
De wolken dragen water voor jou

In jou vind ik mezelf heel
Zoals twee helften het compleet maken
Loyaal groen, waaraan verdien ik jou

Loyaal vriendin
In de winter staan we samen leeg
Als een leegstaand huis

Desondanks
Zonder kleren
Sta je niet stil
Zwart haar en bruine ogen
Amandel figuur, danst buiten mijn raam
Mijn bleek gelaat krijgt kleur, rose licht
Uit de raam roep ik je om binnen te komen

Dounia loopt voorbij de voordeur
Binnen geef ik je een deken
Samen spreken we de leegte vol
Jasmijnthee smelt de kou uit onze handen
Gedroogde theebladeren zetten uit bij warm water

De vogels zingen dat de lente nadert
Haar takken vormen knoppen
Groene bladeren vermeerderen als delende cellen
Als een cocon transformeert ze in bloesemwit

Ik hou van jou
Als massaloos deeltje

Vrij roep ik door lucht en kou
Ik hou van jou

Geluidstrillingen verspreiden tot haar kern
Ze grijpt liefde als sap voor de bijen

Groen blad zwaait in de zon
Dounia als loyaal groen

ZieZo

“Zullen we zuipen?”
Dan zullen we zingen
En
Verzinnen we zinnen over
Zwanen die zinken in
Zwaar water.

“Kut kater.”
Zei ze zo zacht
Dat ze zelf dacht het
Verkeerd te verstaan.
Wat had ze verdomme gedaan?

“Laten we dansen!”
Tot alle ganzen zwemmen in
Zoet of zout water.
Dan vergeet ze die kater.

“Zullen we zwerven?”
Op een zonnige zondag
Dan zwieren de zwaluwen in
Zwermen van zestig of meer!
Zo zweven ze zaterdag weer.

“Kijk zo!”
Met je ogen
Zie zo!
Licht gewogen
Als een veer in de zomer
En ben je nu dichter?
Of zijn veren in de zomer
Écht
Lichter