Vrijheid

thuis was de plaats waar ik was totdat ik mij zo

frustreerde en heen en weer ging lopen
ik zat vast in mijn eigen ik moest er van af ik wist geen

optie meer ik ging naar
buiten overal was mist ik voelde de rilling de kou ik werd

overvallen van binnen
een strijd ik begon te rennen zo hard als ik kon maar toch

behouden ik kon iets niet
ik voelde me bekeken ik werd weer overvallen van emoties

ik zakte naar de grond toe
ik wou het maar het lukte niet ik werd overkomen van

tranen er kwam iemand naar me toe
ik schrok zij zei niet schrikken wat is er aan de hand ik

schreeuwde ik zit vast
ik kan het niet wat is er precies mis zei ze mijn vrijheid

iedereens vrijheid
we zitten gewoon vast ze voelde zich geinspireerd waar je

mee bezig was zullen we dat samen
doen ik voelde de vlam ze was zo mooi oke ik pakte haar

hand en we begonnen te rennen
ik zei oke klaar voor net of als het alles voor het geen

is wat ons brengen zal
en ze zei goed en we sprongen door de straat heen en

vloeiden met rotaties door de wegen
heen de mist klaarde op we keken eklaar aan en verhelderd

we zijn er we omhelsden elkaar
vrijheid

Vrijheid tussen grenzen

Zoals een vogel die vliegt en vrij is, is een kind dat vrolijk en blij is.
Niet bang voor de toekomst of voor het verleden.
Niet bang voor zichzelf en voor liegen heeft het geen reden.
Niet weg hoeven vluchten als er naar je binnenste wordt gevraagd.
Niet bang hoeven zijn om je kwetsbaar op te stellen.
Niet bang dat de waarheid je zal knellen.
Niet bang om te zeggen wat je denkt, niet bang dat je er bij bent als iemand je wenkt.
Niet bang om nee te geven, niet bang voor zon of regen.
Gewoon kunnen zijn zoals je bent, kunnen lachen, huilen, praten, spelen zonder bang te zijn te veel te delen.
Is het de tijd die de vrijheid langzaam doet verslijten, of zijn het de mensen die het weggrijpen?
Zijn het soms de leugens van de wereld die zeggen dat je je mond moet houden?
Zonder dat een kind het doorheeft, zonder dat iemand het ooit verraad, slijt de vrijheid van binnen, maar het is nooit te laat.

Los

Keuzes voor later, waarom niet voor nu?
Je tijd van nu inleveren, is het niet cru?
Streven naar beter, op prestatie gericht.
Werken en handelen uit gevoelens van plicht.
Waar is toch ons vertrouwen in hart en gevoel?
Is ons leven ‘juist’ te leven nu eerder een doel?
Ik wil niet meer meedoen met de moetjes van kleintjes,
Vanaf vandaag kleur ik mijn leven buiten de lijntjes!