Chaotisch

Ik staar naar buiten en denk waar ben je? Hopend dat ik je zomaar zie terwijl je ver weg woont. Hopend op een glimp die mijn hart weer aansteekt. Een glimp die me in vuur en vlam zet. Ik mis je maar toch kom je maar niet? Het is nu al zo lang geleden maar toch zit ik met de pijn. Ik kijk nog eens naar de bomen en de mooie kleuren, het is alweer herfst. De schoonheid brengt me weer dichter bij jou. Overal waar ik kijk zie ik iets van jou. Ik krijg je niet uit mijn hoofd. En nogmaals zit ik met de pijn. Werd je maar een litteken en geen open wond. Wat gaat de tijd toch langzaam… Ook al is het herfst voor mijn gevoel ,het lijkt meer als winter. Ik voel me als het laatste blad aan de boom, het blad dat niet los wil laten. Of gaat de tijd nu toch snel?… Ik ben chaotisch en verward. Is dit echte liefde, of gewoon een pijnlijke vlam? Ik wacht op de winter, de winter zonder vliegjes in mijn ogen die mijn tranen verraden. De winter die me verdooft, de sneeuw die het verzacht En de kou die mijn vlam doet doven.