De clichés van het leven

De zeemeeuw eet
de laatste broodkruimels van het kleinste meisje
uit het gezin dat zojuist de cliché familieherinneringen weer herschreven heeft.

– het was desondanks een mooie dag geweest –

’s Avonds, en er is informeel een wisseling van de wacht.
Jonge ouders die hun krijsend kroost uit de zee trekken maken plaats voor onstuimige jongeren; en op de gezichten van beide generaties is lichtelijke jaloezie te zien.

‘Vanavond zijn we BOSS!’ Roept een puber, en ondertussen vult de nieuwste zomerhit van Chris Brown de atmosfeer. Tot groot vermaak is de domste sul al snel dronken en schreeuwt een heimelijke liefdesverklaring aan het bier. En natuurlijk danst de mooiste chick met vijventwingtig jongens; die vechten om haar laatste gebaar van genegenheid.

– ondertussen droomt het kleinste meisje in haar prinsessenbed van deze heerlijke dag –

Hoelang zal het duren voordat zij hier ook haar cliché familieherinneringen herschrijft.
Maar voor de tijd
Haar jeugd vereeuwigt
Op deze plek. In deze cliché strandclub.