Je maintiendriest

Je maintiendriest

***

Onze wieg, nassaublauw, waaruit het astmatisch ademen
Weergalmt
Gelijk aan een fakkel die de verschrompelde bodem
Bereikt
In een waterput, vat vlam.

Onze koning’s leiderskop, grijnzend gestropt als Rops’
Satan
Hangend aan de stille halfmast: noch blauw, noch wit,
Noch Rood,
Is houzee-zwart en walmt de dood.

Als verdronken zeelui kunnen terugkeren als meeuw,
Dan is Willem van Oranje nu een knuffelleeuw;
Zwijgend geketend aan de wensen zijner oude oom
En de dreigementen ener halfkale pestkopbeer
Rust hij in ’t puin te Oekraïne en kijkt ie neer.

Verwacht van onze minister-president geen verzet:
“Een staat heeft het recht zich te verdedigen, ook als 2000
Levantijnse burgers daarmee de dood dienen te bevredigen.”
Deze maatstaaf is ons opgedrongen; hieruit is die karikatuur ontsprongen
Die wereldleiders zien op de door ons bedrukte postzegelportretten.

Meander niet; meander niet mens! Wees driest,
Daag uit die tendens, gooi weg de oude lens!
Gebied ’t Latijn niet dat mens ‘Mind’ betekent?
Landgenoten, verwaarloos het verstand dus niet;
Ontstruisvogel aldra al Uw dekbedovertreksetten.

Mijn god, mijn god, heb medelijden met dit volk!
Het is vergeten hoe te handelen; het is zijn eigen dolk.