Unraveling: Julie Droeghaag & Sander Schoonbeek

Sander Schoonbeek, Where the road ends I, airbrush op aluminium

Afscheidsinterview

Ik vind je aan de wilgen
naast het kostuum van Adriaan
en de wielersokken van de buurman.

Het bloed druipt in kleine straaltjes
over je rood-witgestreepte sokken
en ik vraag hoe nat je voeten zijn.

In de boom spelen
in een leeg nest
drie haviken kwartet.

Uit een transistorradio
klinkt een monotone stem die zegt
dat gisteravond Lenie ’t Hart is doodgeknuppeld.

Het doet je zichtbaar niets
er komen windvlagen en bij elk zuchtje
schommel je iets meer op en neer.

Je zwaait en je zwiept en steeds harder
en in de boom lost het kwartetspel zich op
tot de takken breken.

Gedicht: Julie Droeghaag, Kunstwerk: Sander Schoonbeek