kracht

Spreid mijn armen en strek mijn rug
voel de wind door mijn haren en sluit mijn ogen
luisterend naar de regen blijf ik staan
het eenzame geluid van de tranen
ik hoor je roep en voel de regen op mijn huid
stil blijf ik staan en huil diep van binnen
het geritsel van de bladeren die zacht je naam fluisteren
zoals ik hier sta bevangen door de regen waarvan de kou doordringt op mijn lichaam, begrijp ik niet en wil ik niet begrijpen
als wij al doorzien waarom doorzien anderen dan niet
eindelijk begint de theatrale maskerade te bladeren
laag voor laag komt het ware portret tot leven
signalen zichtbaar, worden opgemerkt en op de achtergrond iets mee gedaan
eindelijk kan ik weer ademen dat zij die mij het dierbaarst zijn mij geven
waarvoor ik leef, maar na lang machteloos aan de zijkant te hebben gestaan weet ik dat er ooit een moment zal komen dat ik al mijn woorden waar kan maken en mijn oneindige liefde niet voor niets is geweest
de regen valt langs me af en toch blijf ik staan met gespreide armen en gestrekte rug
mijn hoofd omhoog lach ik in de regen die mijn kleren doorweekt en mijn lichaam verstrengeld van de kou
ik sluit mijn ogen en voel de kracht door me heen stralen
ik hoor de woorden en voel de tranen over mijn gezicht maar ik weet het regent niet voor altijd
ooit zal mijn energie niet voor niets zijn geweest en het zal het stoppen.

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *