Unraveling: Michelle Bracke & Andrea Beckers

metafysisch leedwezen Andrea_Beckers_bij Michelle Bracke

zij is geen ontbloot geheim
geen parel uit haar schelp
want om haar hangt de lucht
als doorzichtig beton
je komt er niet bij
of uit wat je zeggen moet

zij heeft haar lach ingeslikt
haar blik afgewend en zichtbaar
worden haar gedachten die zich als cellen
vermenigvuldigen tot een doordrenkt
aquarel van vastgeroeste taal

zij verzinkt in zichzelf
als een stem in zee

in je slaap maakt ze van je handen
een kom en neem je haar poederwangen
alsof je een wit muisje vangt
en je hoort je moeder krijsen
dat ze bang is voor muizen
ze springt dat iets vagevuurt
onder haar rok
en je roept van niet
je koopt een looprad
je bouwt een klein nestje
waarin het kan huilen

zij maakt van het ijs in je
een engel die wilt zorgen
maar zij behoeft niets dan
de witte slaap die werkelijk
onbewust over haar waakt

Gedicht: Michelle Bracke, Kunstwerk: Andrea Beckers