Nieuwe bloei

Ik sta mijn volwassenheid af aan jou
Eerst was ik,
De vrouw ben jij nu.

Aan jou sta ik mijn volwassenheid af
Eerst was ik,
Nu ben jij de vrouw.

Ik hou van jou,
Met heel mijn
Hart.
En ziel.
En elke haar op mijn hoofd
Van blond, steeds donkerder nu al grijs.
Jou haar is rood.
Jij gaf mij kleur en ik aan jou, Leven.

Jij tekende,
En tekende mij.
Met je lach betover en verover – achter die lacht, een sterke vrouw.
Mens.

Steeds sterker
Je ziet het niet
Ik loop leeg,
Verrimpel.

Je bloeit, De,
Walging van jou lijf leert mij te zien.
Wat ik niet meer heb.

Willekeurig speel jij spontaan met je lippen
Je lijf, kronkelt.
Je haar
Zit met je handen in je rode haar.
Speelt het zwoel.
Zie het.

Zij kijken naar jou, die ik alles gaf
Jij bent belangrijk, nu
Interessant
Mijn minnaar, ligt verveelt naast me
Hij kijkt me niet aan

Zit liever naast jou
Kust
Streelt
Likt
In mijn hoofd

Jij die me beroven zal,
Van al mijn vrouwelijkheid.
Mijn vrouwelijkheid, waarmee
Ik je gaf. Aan jou

Mijn huid is grauw, grauwer
Je zal mij zijn.

Je straalt
Meer dan je deed
Het doet me pijn.
Je zegt dat je nog denkt te zijn,
Zoals je was.