Leven

Waarom
Geeft het leven mij rozen
Als ik verlang naar zonnebloemen?
Waarom laat ze mij niet liefkozen
En laat ze mij mijn verlangen niet benoemen?
Waarom
Geeft het bestaan mij rust, complete stilte
Als ik begeer naar chaos, geluid in mijn gedachten
Waarom laat ze mij niet in de kilte
En haalt ze me uit de diepte met haar toverkrachten?
Waarom
Reikt ze mij een ladder aan in plaats van een put?
En pakt ze toch mijn hand als ik weiger met afschuw
Waarom rent ze mij achterna als ik haar afschud?
En ziet ze mij als een regenboog in plaats van regenschaduw?
Maar waarom
Schenkt ze me nooit volledige blijdschap
Als ik denk dat ik het gevonden heb?
Als ik helemaal open ben, waarom is zij de reden dat ik weer dichtklap?
De angst was echt en mijn fantasie wederom nep
Waarom
Laat ze me in het gewisse
In de weerspiegeling van geluk?
Bitterzoet als citroenmelisse
Met de betekenis van het leven
Voor altijd
In mijn voetafdruk

    Puur

    Je bent zo mooi
    Zo oog verblindend
    Je straalt nog veler dan de zon
    Als je voor bij me loopt
    Raak ik heel even geleid, door glimlach jij zet mijn wereld op de kop. En ik sta met me mond vol tanden, ik ben nog zo smoor geweest als nu nee nog nooit.

    Je ogen is als het groene gras
    Je blonde loken lijken wel van goud
    En ik weet zo iemand als jij op deze wereld is er geen één. En je langs me loopt gaat mijn hart steeds sneller slaan, en tijd staat heel even één seconden stil, ik hou me adem in je bent zo adembenemend mooi ik niet ontkennen ik me hart aan je verloren, er is geen reden meer aan als ik je zie moet ik gewoon blozen en gaat mijn hart steeds sneller en sneller slaan

    Het is niet te doen
    Zo rot zo goed heb ik me nog nooit gevoelt, op het zelfde moment
    Ik zal wel willen janken, of ik spring gat in lucht. Ik heb geen controle over wat ik denk of zeg, en ik zit op roze wolk het hopeloos geen reden meer aan ik ben totaal van kaart

    Je bent aller aller aller liefste
    Van de hele wereld
    Je bent alle aller alle mooiste
    Schoonheid die ik ooit heb gezien
    En je glimlach is puur
    Ik ben me hart aan je veroveren

    Ik stapel op jouw
    Ik hou van jouw
    En schoonheid is zo puur

      Tijd zwerft

      Ik tel de nachten, ik wacht tot de tijd passeert
      Wachtend op… ik weet zelfs niet op what the fuck ik wacht
      Mijn gedachten, die drink ik weg
      Mijn gevoelens, die slik ik in
      Nooit hongerig, slapeloos, rusteloos
      Ik zwerf rond, wachtend op iets dat misschien nooit komen zal
      Nutteloos, zo voelt het
      Ik tel de nachten, ik wacht tot ze stoppen
      Ik wacht tot het betert

        Alleen

        Alleen, alleen lig ik in bed
        Alleen loop ik op straat
        Niemand die me wakker kust of snachs met me praat
        Een ruimte met vier muren
        Zoveel herinneringen, ze betekenen niets
        Voor haar, ze is er nietmeer
        Ik voel niets, bij wie ik ook ontmoet
        Immuun voor anderen, het zou toch nooit hetzelfde zijn
        Seks is een bezigheidstherapie
        Gelukkig zijn, is een gevoel dat ik me nietmeer kan inbeelden
        Van alle mensen die ik ooit heb gekend, was jij mijn lievelings
        En van iedereen die ik ooit heb ontmoet, had ik nooit gedacht
        Dat jij mij zou kwetsen. Jij was anders. Jij was goed.
        Jij was de mijne. Ik huil elke dag.
        Ik kan niet stoppen, ik kan het niet zonder jou.
        En nu ben ik alleen, dus ik ween elke nacht.
        Ik word wakker van mijn tranen.
        Want ik zie je nooit meer, alleen soms in mijn dromen.