Schrijfopdracht: het is weer tijd voor mispels.

De mispel, ook wel de wilde mispel, is geen instrument, schrijffout of kledingstuk maar een collectief in vergeten vrucht. Afgelopen week kreeg ik een e-mail of er toevallig iemand was die zich geen raad wist met een overschot aan mispels. Enthousiastelingen in Gruitrode maken er graag een lekkere lokale gin van. Wij maken er liever tekst van.

De Romeinen waren dol op dit gezonde fruit, dat oorspronkelijk komt uit het gebied tussen de Zwarte en Kaspische Zee, en plantte mispelaars rondom kloosters. Ondanks een flinke terugloop kun je ze in het zuiden van Limburg nog in het wild tegenkomen.

Liefst pluk je mispels na de eerste nachtvorst, omdat vorst het fermentatieproces op gang brengt. De eerst nog zure en wrange vrucht verandert na het plukken in enkele dagen van groen bruin naar donkerbruin-rood. Als de mispel zacht en rot is bijt je er een gaatje in waardoor je het sappige, zoetzure vruchtvlees eruit zuigt.

De mispel; lekker in gedichten, korte verhalen, haiku, blog en leuk in elk herfststukje.

Word jij hier nou ook zo mispelturig van? Stuur jouw tekst in met de titel ‘Mispel’ naar redactie@youngpoets.nl. De leukste inzendingen publiceren we op onze website!