Traditie

Persoonlijk heb ik eigenlijk vrij weinig met tradities.
Kerstmis bijvoorbeeld, is van oorsprong een gelovig feest. Niet dat het tegenwoordig nog uitmaakt waarom we kerst vieren. Voor de meeste mensen is kerstmis gewoon een excuus om zich ongegeneerd vol te proppen.
Je hoort vaak mensen zeggen: ‘Met kerst mag niemand alleen zijn’. Dus de rest van het jaar maakt het niet uit? Dat noemen ze dan de ‘kerstgedachte’.
Sowieso hou ik niet van maatschappelijke druk; met kerst hoor je met familie en vrienden te zijn. Als je alleen bent met kerst is dat zielig, terwijl; is met tegenzin bij je schoonfamilie eten niet veel zieliger?
Ik ga niet eens beginnen over de kerstborrel waar je saaie collega’s ineens los gaan en je baas die te diep in het glaasje heeft gekeken je begint te betasten. Vervolgens doet iedereen op de eerste werkdag volkomen normaal en zeggen ze tegen elkaar dat ze het zo gezellig vonden, terwijl ze hopen dat niemand begint over de genante dingen die ze hebben gezegd of gedaan.
Voor mij betekent Kerstmis een vrije dag, meer niet. Het is gewoon een dag, net zoals gisteren en vandaag. Toch vind ik het gezellig als ik over straat loop in een stad vol met lichtjes en ook de kerstgedachte ‘Vrede op aarde’ spreekt mij aan, ook al vind ik het triest dat sommige mensen een feestdag nodig hebben om zachtaardig, sociaal en gul te zijn.
Misschien lees jij dit nu en denk je dat ik één of andere cynische bitch ben, maar ik schrijf alleen wat ik denk. Bovendien heb ik zelf te diep in het glaasje gekeken op de kerstborrel en me ongegeneerd volgepropt, dus wie ben ik om daar over te oordelen.
Mensen hebben tradities nodig, omdat we de behoefte hebben aan een gevoel van saamhorigheid. Een traditie in mijn gezin was om voor Kerst een gedicht voor elkaar te schrijven. Ik voelde altijd een knoop in mijn maag als ik bij het gedicht van mijn vader kwam. Hij kan prachtige en rake gedichten schrijven. Met prikkende ogen van emotie lazen we de gedichten voor en dan voelde ik zoveel liefde. Ik mis het enorm sinds mijn ouders uit elkaar zijn.
Wat ik eigenlijk probeer te zeggen is: tradities zijn belangrijk. Ook al vind je het allemaal onzin en hoe geforceerd het soms ook gaat. Misschien denk je er over 5 jaar wel aan terug en besef je hoe een mooie herinnering het eigenlijk is.

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *