Vertraging

Het volgende station heette Geluk
en wij werden allen verzocht
uit te stappen,
onze eigendommen mee te nemen
en op het perron te blijven wachten
tot we een ons zouden wegen.

Toen zagen we dat de trein vertrok,
daarin degenen die niet durfden kiezen
en wij fluisterden het naar elkaar –
toen we ze zagen zitten:

halsstarrig, hoogmoedig,
onverbeterlijk, onverbiddelijk.

En we lachten zo hard
als we konden.

Maar de bankjes bleken hard en koud
en de wind joeg langs je benen
en de koffie die we kregen
smaakte bitter en was oud.