Vrijheid tussen grenzen

Zoals een vogel die vliegt en vrij is, is een kind dat vrolijk en blij is.
Niet bang voor de toekomst of voor het verleden.
Niet bang voor zichzelf en voor liegen heeft het geen reden.
Niet weg hoeven vluchten als er naar je binnenste wordt gevraagd.
Niet bang hoeven zijn om je kwetsbaar op te stellen.
Niet bang dat de waarheid je zal knellen.
Niet bang om te zeggen wat je denkt, niet bang dat je er bij bent als iemand je wenkt.
Niet bang om nee te geven, niet bang voor zon of regen.
Gewoon kunnen zijn zoals je bent, kunnen lachen, huilen, praten, spelen zonder bang te zijn te veel te delen.
Is het de tijd die de vrijheid langzaam doet verslijten, of zijn het de mensen die het weggrijpen?
Zijn het soms de leugens van de wereld die zeggen dat je je mond moet houden?
Zonder dat een kind het doorheeft, zonder dat iemand het ooit verraad, slijt de vrijheid van binnen, maar het is nooit te laat.