Werkelijk

Mijn traditie met de feestdagen is werken. Dat klinkt misschien niet leuk, want wie wil er nou graag werken met kerst of sinterklaas? Nou, ik dus. Nederlanders zijn harde werkers, maar als het aankomt op de feestdagen willen we allemaal heel graag vrij. Nou, ik niet dus. Geen ellendige familiedrama’s, verplichte in elkaar geflanste tapas meenemen of de standaard familiebabbeltjes over studie of werk. Sterker nog als je werkt met de feestdagen maak je voor een ander de feestdag een beetje speciaal. Zo mocht ik met twee collega’s afgelopen kerst voor een groep gehandicapten op mijn werk een groot kerstdiner organiseren. De meesten van hen hebben geen familie die hen ophaalt met kerst en dus blijven ze thuis, alleen met hun opwarmmaaltijd. Dat wilde ik graag anders zien. Iedereen trok zijn mooiste kleren aan, de eetzaal was sfeervol versierd en het eten was heerlijk. Ze hadden de kerst van hun leven, ze waardeerden het misschien wel meer dan een ‘gewoon’ gezin zou doen. Het was een geslaagde kerst voor mij. Helaas is het ook een traditie om tradities te breken en dat is dit jaar gebeurd. Sinds mijn 14e heb ik altijd werk gehad, maar nu ben ik toch ineens werkloos. Je hoeft geen medelijden te hebben, zeker niet, want in januari mag ik weer aan de bak en dat kunnen niet veel mensen zeggen. Maar de hele maand december zal ik alle feestdagen daadwerkelijk gaan vieren met mijn familie, maar ik weet nog niet of ik daar een traditie van ga maken.